Down to earth – Yoga retreat Spanje

Wat mij bezielde om in the middle of nowhere aan yoga te gaan doen. Zonder onbeperkt wifi, zonder shopping centra in de buurt en zonder mijn schat van een dochter?! Nou, de stilte…eigenlijk. Lees hier het reisverhaal van Astrids yoga retreat in Murcia, Spanje.

Wild, wild, west!

‘We zijn aanbeland in het wilde westen!’, roept reisgenoot Simone wanneer we na anderhalf uur de snelweg achter ons laten en over de slingerwegen door de bergen van Murcia rijden. De uitgestrektheid van het Spaanse landschap, de glooiende heuvels en de mooie vergezichten op de bergtoppen…we worden er stil van. Als ik hier niet zen kan worden, dan kan ik het nergens.

DSC_8693

Na zo’n 11 kilometer wordt de weg slechter, worden de kuiler groter maar wordt de omgeving groener en mooier. Het barst hier van de olijf- en amandelbomen. Volgens de routebeschrijving zijn we er dan al bijna. We rijden voorbij vier grote bakken met daarin olijfbomen, een bord erboven laat weten dat we de El Cimbre vallei hebben bereikt. Na een paar honderd meter verschijnt boven ons het silhouet van een grote witte tipi tegen de strakblauwe lucht. Het is de eyecatcher van villa Casa la Suerte. We zijn er!

casablog-12

Welkom in… de stilte

De eigenaren van de casa Jacques en Lilian en hun hond Lizzy staan ons op te wachten. Zodra we de motor uitdoen en uitstappen hoor ik op het vriendelijk geblaf van Lizzy na, helemaal niets. Geen vogels, geen zuchtje wind, niks…‘Het zal je verbazen hoe snel het went, de stilte’, zegt Jacques. Jacques en Lilian nemen ons mee naar de achtertuin van hun villa. Hoewel achtertuin? De open plek bovenop de berg loopt nog enkele hectare door naar het dichtere bosgrond beneden. Het uitzicht over de vallei is vanaf hierboven adembenemend mooi. Dit is de plek waar we iedere ochtend de zonnegroet gaan doen, hier zal ik me een week lang onderdompelen in yoga en meditatie. Jacques schenkt een wijntje in en terwijl ik even bijkom van de reis en de eerste indrukken, prijs ik mezelf nu al gelukkig.

DSC_8597

De volgende ochtend sta ik iets na achten op mijn feloranje yogamat. ‘Breng je armen zijwaarts, je hoofd iets naar achter en begroet de dag’. Ik heb mijn ogen dicht, er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Gisteren vergaapte ik me nog aan het uitzicht bij zonsondergang, vandaag geniet ik van de eerste zonnestralen van de dag op mijn gezicht.

casablog-10

We doen de zonnegroet een aantal keer achter elkaar. Een fijne opwarmer in de ochtend, want de ochtenden kunnen hier in oktober best koel zijn. Maar volgens Jacques zijn de dagtemperaturen daarentegen erg behaaglijk. De komende week belooft het tussen de 25 en 28 graden te worden. Zodra de zon zich laat zien is het ook meteen warm, prima weer voor yoga. En dat gaan we doen in de tipi.

Lucky luke in de Tipi

Die tipi vind ik helemaal geweldig. Het is namelijk een type indianentent gemaakt van houten palen, met een omhulsel van canvas en een heus rookgat en dat doet mij een beetje denken aan de avonturen van Lucky Luck. Sorry, veel poëtischer kan ik het niet maken. Het maakt deze yogavakantie extra avontuurlijk. Ik stel me al voor dat we rond een vuur gaan chanten, dansen en eten. Maar, hoewel er een rookgat is laat Lilian het vuur maar even achterwege. Misschien als het echt koud is…De tent is groot genoeg om ruimte te bieden aan acht personen. De yogamatjes liggen klaar, inclusief fleece dekens en meditatiekussens. We are ready to yoga.

DSC_8677

100 deugden

Aan de voorkant van mijn yogamat ligt een kaart, waarop ik lees: Openheid. Het is een Deugdenkaart. Lilian geeft les vanuit de Hatha yoga, gecombineerd met Deugdenyoga. Iedere yogales staat er een bepaalde deugd – ofwel innerlijke kwaliteit – centraal, bijvoorbeeld vertrouwen, loslaten of zoals vandaag: openheid. In totaal zijn er 100 deugden, ze zijn beschreven door psychologe Linda Popov. Door de diepere betekenis van een deugd te integreren in de houdingen, in meditatie en affirmaties, kun je een deugd verder ontwikkelen en nog meer uit jezelf en je leven halen.

DSC_8681

Voor mij is Deugdenyoga compleet nieuw, maar dat zijn de deugden uiteraard niet. Alleen sta ik in het dagelijkse leven niet stil bij deugden en dat kan ik deze week wel doen. Lilian leest de tekst op de kaart hardop voor en vraagt wat openheid voor ons betekent. Het kan van alles betekenen, jezelf openstellen naar een ander toe of openstaan voor de gevoelens van een ander. Er is een zin in het bijzonder die ik erg mooi vind:  wanneer je open bent, ben je toegankelijk voor de zegeningen en de verrassingen van het leven. Een mooie kaart om deze yogaweek mee te beginnen.

DSC_8881

Ik wil naar huis!

We vervolgen de les met een begeleide meditatiesessie. Luisteren, concentreren en laat staan mediteren lukt nog niet. Ik zit volop in de vakantie-euforie en voor een deel thuis met mijn hoofd. Wat er nu niet is, is er niet. Zolang ik me maar probeer te ontspannen en me nergens toe verplicht deze hele week, is het goed. Alleen gaat het ontspannen moeizamer dan gedacht. De sfeer, de locatie, het weer, de mensen, alle ingrediënten zijn aanwezig om optimaal te kunnen ontspannen alleen ik ben er niet bij met mijn hoofd. Als het euforische gevoel wat is gezakt, denk ik tijdens de mediatiesessie alleen maar aan mijn dochter, hoe zou het met haar zijn, ik mis haar, zou ze mij missen? Oh vast heel erg, terwijl ik hier dolenthousiast aan yoga doe. Ik voel me ineens heel erg schuldig. Ik weet wel dat mijn gedachten niet reëel zijn en dat ik me wat aanstel. Maar toch, mijn moedergevoel wint het van mijn verstand. Nadat ze gisteravond tijdens een skype gesprek mij wilde vastpakken en begon te huilen, dacht ik een seconde: ik wil naar huis!

DSC_8910

Onthechting

Heel toepasselijk – en zonder dat ze afweet van mijn gevoelens  – heeft Lilian de volgende dag de kaart Onthechting, ofwel loslaten gekozen. Ze leest de kaart hardop voor, het zet me aan het denken. ‘Laat los en aanvaard wat je niet kunt veranderen…’ Het helpt me. Ik ben nu hier wil zoveel mogelijk uit deze week halen, op geestelijk en fysiek vlak. En wat is een week nu helemaal. Alsof het zo moet zijn, doet de wifi het die dag niet meer. ‘Die kan plots uitvallen’, zegt Jacques, niet zo gek want we zitten middenin een vallei. Dat betekent dat ik niet kan appen en skypen met thuis. Niet?! Maar dan besef ik: dit is juist goed, het geeft me de ruimte en de tijd om me los te koppelen van thuis. Onthechting.

DSC_8679

Luxeproblemen

Overal op het landgoed van Casa la Suerte bevinden zich plekjes om je terug te trekken. Ga ik in de hangmat liggen in de schaduw van de bomen, op een ligstoel bij het zwembad of bovenop de berg met dat waanzinnige uitzicht? Luxeproblemen. Ook wel eens lekker. Op dag drie begin ik mijn draai te vinden en kan ik echt ontspannen. De yogalessen van Lilian in de ochtend en middag dragen daar absoluut aan bij. Yoga doe je niet met je lichaam maar vooral met je mind, vindt Lilian. In Nederland ben ik vooral fysiek met yoga bezig, hier merk ik dat ik na de meditatiesessie en het stilstaan bij de deugd van de dag, veel relaxter de yogapractice inga. Het zorgt voor een nog intensievere yogabeleving en rust in mijn hoofd. Zo werkt de Deugendenkaart ‘Evenwicht’ succesvol door in de balanshoudingen die die dag centraal staan. Ik ben gefocust en vind vrij snel en lang de balans in de boomhouding.

DSC_8868

Lilians – en Jacques’ – nuchtere kijk op yoga en het leven, maken de yogaweek laagdrempelig. We hoeven geen uren te praten, uren te mediteren en te zweten om in een pose te komen. Er is geen sprake van competitie en strijd, van moeten en willen. Het is tenslotte ook vakantie. Om ons extra te laten genieten kookt Lilian iedere avond een heerlijk diner, we eten vegetarisch of vis. Jacques zorgt iedere ochtend dat we na de yoga-les kunnen aanschuiven aan een goed gedekte ontbijttafel en hij maakt oergezonde smoothies. Als de yoga-dag ten einde is en we voldaan zijn van het avondeten, komen er aan tafel mooie, leuke, grappige gesprekken los. En als we even niks te zeggen hebben, dan genieten we gewoon van ons wijntje en in stilte van de prachtige sterrenhemel. Life is good!

DSC_8852

Zen

Simone en ik besluiten na enkele dagen casa er met onze huurauto op uit te trekken en wat dorpjes in de omgeving te verkennen. Binnen een halfuur rijden we naar de pittoreske dorpjes Velez Rubio en Veloz Blanco, waar we cultuur opsnuiven en aan de tapas gaan op een zonnig terras. Ik merk dat ik al aardig zen begin te worden. Was ik eerst nog helemaal panisch als ik over de smalle wegen door de bergen moest rijden, nu geef ik aan dat ik wel terug wil rijden. Weet je het zeker? Yep, heel zeker. Ik laat mijn angst los en warempel het gaat goed, geen zweethandjes aan het stuur. En eigenlijk valt het best mee. De heimwee en het gemis naar mijn dochter zijn naar de achtergrond verdwenen. Hoewel ik ernaar uitkijk om haar straks weer te knuffelen kan ik het nu loslaten.

DSC_8735

Yogabitch

Ik herinner me waarom ik hier ben. Ik keek ernaar uit om even week lang iets voor mezelf te doen. Om weer eens een boek te lezen bijvoorbeeld. Zoiets kleins, kan zo fijn zijn. Uit de boekenkast van Jacues en Lilian heb ik Yogabitch gepakt. Sinds tijden lach ik weer hardop om een boek. Heerlijk! Mediteren lijkt ook lang geleden, omdat ik daar simpelweg geen tijd voor vrijmaak. Maar hier maken we er tijd voor. Ik ervaar weer hoe fijn het is om vijftien minuten op een meditatiekussen te zitten met mijn ogen dicht en met een ‘empty mind’. Ik slaap weer diep en lekker, zonder babyfoon naast me. Hoewel uitslapen me nog niet echt lukt – mijn biologische wekker gaat steevast om 7 uur – word ik wel uitgerust wakker. Als de wifi het zo nu en dan doet en er een appje verschijnt van vriendinnen, dan stuur ik terug: ‘volgende week ben ik terug, dan bel ik je!’. Nu even me-time.

DSC_8692

Lopen in stilte

Op dinsdag beginnen we de dag in complete stilte. Als we elkaar ’s ochtends treffen, moet ik me inhouden om geen goedemorgen te zeggen, het is even wennen. We eten in stilte een bekertje yoghurt. Dan beginnen we onze stiltewandeling. Lilian loopt voor ons uit, over een pad dat leidt vanaf de berg naar een kronkelende kreek in het hart van de vallei. Wandelen is niet echt mijn ding, maar de stilte vind ik een verrijking. Mijn voetstappen kraken op het kiezelpad, af en toe hoor ik een auto in de verte. De stilte zorgt ervoor dat ik echt goed om me heen kan kijken naar het mooie landschap. Bij de kreek stoppen we een moment. Ik kijk over het water en sta stil. Hoe vaak komt het voor dat we in ons huidige leven met dagelijkse verplichtingen, eisen en behoeften echt even stil zijn. Bijna nooit.

P1090433

Yoga nidra

Halverwege de wandeling stoppen we bij een paviljoen, waar we een yoga nidra gaan doen. Yoga nidra staat voor yoga slaap. Het is een meditatietechniek die tot een diepe ontspanning leidt. Waarbij je niet slaapt maar juist alert en volledig bewust bent van je omgeving. Een yoga nidra oefening van drie kwartier staat gelijk aan drie uur slaap, zegt men. Ik ga op een matje op de grond liggen en bedek me met een fleece deken terwijl Lilian ons begeleidt bij de meditatie. Wat neerkomt op niks hoeven doen. Als ik zo’n drie kwartier later mijn ogen weer zachtjes open doe, voel ik me ontspannen en energiek. De wandeling heuvelopwaarts gaat me verbazingwekkend goed af. Wanneer we aankomen bij de casa ‘mogen’ we weer praten. Hoe vond je het, hoe ging de yoga nidra, wat vond je van de wandeling? Het is grappig om te merken hoe snel we weer terugvallen in ons oude patroon. En dat is oké. Ik ben blij dat ik weer weet wat de kracht is van stilte. Dat de stilte snel went, merken we die middag. Simone en ik brengen een bezoek aan Lorca , waar we onder andere het kasteel bezichtigen. Drukte op de wegen, toeterende auto’s, voorbij razende brommers…aan het eind van de middag hebben we het helemaal gehad. Hoewel ik normaal wel in ben voor shoppen, slenteren door oude stadjes, en van lekker op een terras zitten, verlang ik nu naar de casa. Dat zal wat zijn als we straks weer aankomen op Rotterdam Airport, grappen we. Maar die gedachte wis ik snel weer. Zover is het nog niet.

casablog-9

Het einde van de yoga-week is in zicht. Op de laatste dag legt Lilian de deugdenkaart ‘Dankbaarheid’ op de yogamat. Een mooie kaart om de week mee af te sluiten. In het gastenboek dank ik Jacques en Lilian nogmaals voor hun gastvrijheid, warmte en mooie wijsheiden en deze prachtige ervaring. Ik sluit af met: ‘wat is het mooi, wat is het fijn, om een week lang je pure zelf te kunnen zijn.’ En die puurheid zal voorlopig nog wel even blijven.

P1090612

Meer weten over een yogavakantie op Casa la Suerte? Kijk op www.casalasuerte.nl.

Lees op Oh My Yoga ook het artikel waarin Jacques vertelt over de yogavakanties en het ontstaan van Casa La Suerte.

(Visited 195 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *