Mindful Monday: If Gandhi took a yoga class

Door Marisa Garau: ‘Ondanks dat het een gedegen yogales was, voelden we ons na afloop toch niet voldaan… Al napratend kwamen we er achter wat deze les ons helaas niet had geboden: de spirituele diepgang van yoga.’

Mijn man en ik (grafisch ontwerper en schrijver) brengen ongezond veel uren achter de Mac door en dus dwingen we onszelf om te bewegen. We trainen twee keer per week met een personal trainer. Roland is die stok achter de deur die ons vanachter dat immer lonkende computerscherm wegslaat dankzij de vaste afspraken die we met hem hebben.

Twee weken geleden vroeg Roland of wij mee wilden doen met een yogales. Een van zijn cliënten is yoga-docente en was bereid een proefles te geven. De locatie: een enorme fotografie-studio van wel 10 meter hoog, inclusief een charmante set 500 watt stadion-lampen aan het plafond. Buiten stormde en regende het, maar hierbinnen hadden we blijkbaar toch onze zonnebrillen nodig.

In die overweldigend grote studio lagen de twaalf sportmatjes op de grond er nogal beteuterd bij. En na het betreden van de zaal voelde ik me ’n beetje als een astronaut die zich per ongeluk van het space-station losgekoppeld had en tot het einde der tijden door die oneindige ruimte zou zweven. Gelukkig hadden alle aanwezigen er zin in en weigerden we ons te laten intimideren door het gebrek aan sfeer.

Kille rek- en strek les

De docente was ook enthousiast en zo gingen we een uur lang aan de slag. We oefenden onze ademhaling, we onderwierpen ons aan de onvermijdelijke zonnegroet, we kreunden terwijl we onze buikspieren afbeulden en we schaterden toen bleek dat alleen de aanwezige mannen de kaars niet zonder hulp konden uitvoeren.

Ondanks dat ’t een gedegen yogales was, voelden we ons na afloop toch niet voldaan. En dat had niets met die veel te grote, onaangenaam verlichte studio te maken. Al napratend kwamen we er achter wat deze les ons helaas niet had geboden: de spirituele diepgang van yoga. Op de een of andere manier lijkt de nieuwe generatie docenten het wonder van yoga te willen reduceren tot een kille rek-en-strek-les. Een beetje zoals in het filmpje ‘If Gandhi took a yoga class’  hieronder, een hilarische sketch waarin toch een kern van waarheid schuilt.

 

Essentie van yoga

Wat ik juist zo mooi vind aan yoga, is dat de beoefening van yoga zowel het lichaam als de geest oprekt. Yoga is toch yin en yang, mannelijk en vrouwelijk, water en vuur… lichaam en geest? In mijn ogen is yoga zonder de lichamelijke oefening niets meer dan een zit-meditatie, terwijl yoga zonder de spirituele oefening niets meer is dan een vlakke gymles.

De essentie van yoga ligt in het observeren van de oordelen van het ego, die vaak negatief gekleurd zijn en zo ons menselijk lijden veroorzaken. Het observeren van de activiteiten van het ego kun je zittend op een meditatiekussentje doen…maar ook bewegend met behulp van lichamelijke oefeningen en poses.

Zielloze zonnegroet

En dat is precies wat ik zo jammer vind aan de yoga-beoefening van tegenwoordig. Het beperkt zich vaak tot een zielloze serie gym-oefeningen die zich louter richt op een soepel lichaam en zich niet bekommert om de bewoner van dat lichaam: het ego en zijn talloze fratsen. Sterker nog: veel yoga-docenten lijken die spirituele component bewust uit hun lesaanbod te weren uit angst om voor ‘zweverig’ te worden aangezien. Het taboe op spiritualiteit dwingt yoga-studio’s en sportscholen tot het aanbieden van trendy opties zoals power yoga, aerobics yoga of easy flow yoga: yoga-vormen die zich in veel gevallen alleen met ons fysiek welzijn bezighouden en waarin elke hint naar de spirituele oorsprong van deze Indiase meditatie-vorm zorgvuldig geëlimineerd is.

Yoga is haast verworden tot een mechanische aangelegenheid waarbij we ons lichaam in allerlei poses dwingen zonder te begrijpen – laat staan waarderen – dat die poses ons kunnen helpen om de stille leegte achter ons eeuwig oordelende ego te betreden… daar waar alles goed is en waar we kunnen rusten en helen.

Spirituele verdieping

Wie weet vind ik hier in onze westerse maatschappij nog wel de traditionele spiritualiteit in yoga. Maar voor nu houden mijn man en ik het op de personal training en onze wekelijkse Thai Ch’i les, want in tegenstelling tot de moderne yoga-benadering biedt Tai Ch’i wel die spirituele verdieping die wij zo waarderen. Tot nu toe kan Google me niet helpen als ik Power Tai Ch’i of Aerobics Tai Ch’i zoek… zo te zien mag Tai Ch’i nog een ouderwetse vorm van bewegingsmeditatie blijven.

Marisa

Marisa Garau schrijft boeken over mindfulness en ontwikkelt praktische online programma’s. Download hier haar inspirerende mindfulness goodies, praktisch advies en gratis proeflessen om kennis te maken met mindfulness. Of probeer Karma Kickstart, haar effectieve e-cursus van 30 dagen waarmee je stress en onvrede snel de baas wordt.

Lees hier meer blogs van Marisa en lees ook het interview op OMY. 

(Visited 255 times, 1 visits today)

One Comment on “Mindful Monday: If Gandhi took a yoga class

  1. helemaal mee eens dat joga zonder spirituele diepgang gelijk is aan een ”vlakke gymles”,en eigenlijk zinloos is !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *