Blog: Finding my way (back) in yoga

Photo credits: Sacha Park, The Studio in Sint Francis Bayac

Het werkende leven van een yogi is helaas niet zo idyllisch als vaak wordt verondersteld. Zo ontdekte Marianne de Kuyper. Jarenlang gaf ze bijna dagelijks yogales in Amsterdam, maar terwijl haar cursisten met een uitgerust gevoel de studio verlieten raakte Marianne geleidelijk het yogagevoel kwijt. Het was tijd voor verandering en dat bracht haar op een mooie nieuwe uitdaging, ver over de grens.

Door Marianne de Kuyper: In 2010 startte ik met Yoga on the Spot. Met dit concept wilde ik yoga naar de mensen toebrengen, en dus het liefst lesgeven op unieke locaties. Het leek een goed plan. Maar na 4 jaar stopte ik het concept. Ik wilde niet langer op mijn fiets door de stad crossen, 40 uur per week bezig zijn met het lesgeven van yoga en in werkelijkheid maar 10 betaalde lesuren hebben. Hoe mooi het idee ook leek. De realiteit was anders. Als ik in de ochtend een les gaf op locatie, kon ik die ochtend niet ergens anders nog een les geven. Financieel gezien dus een magere ochtend. In de avond gaf ik vaak wel twee lessen, alleen van 10 betaalde lesuren per week voor 35 Euro per uur kan je als freelancer niet rondkomen. Van die 35 Euro moet je namelijk eerst al je kosten nog betalen en als je geluk hebt, blijft daar dan een mager salaris van over. Ik gaf 5 jaar lang praktisch gratis les.

Frustraties van een yogi

Ik werkte hard, gaf 200% van mezelf tijdens iedere les, maar als ik keek naar alle uren die eraan kwijt was (reistijd, lesgeven, lessen voorbereiden, acquisitie, administratie en meer) en wat ik ervoor terug kreeg, kwam ik op een uurloon van nog geen €1,50. Ik herinner me dat ik een student tegenkwam die verontwaardigd was omdat ze geen persoonlijke aandacht kreeg in een groepsles bij een sportschool waar ze nog geen 15 euro per maand betaalde. Op dat soort momenten vroeg ik me af ik mee bezig was.

Zo zie je maar dat het leven van een yogadocent ook frustraties met zich mee neemt. Dan waren er ook klanten die het raar vonden wanneer ik ze aansprak op de annuleringsvoorwaarden als ze te laat afzegden voor een geboekte retraite. De reden die ze opgaven: Ja, yoga geven, dat doe je zeker gratis? Nou…ja inmiddels wel als ik keek naar de harde feiten. Daarnaast was er geen ruimte voor een eigen practice. Als ik zelf niet oefen, wat voor een docent ben ik dan nog? Sociale contacten? Ik gaf 3 á 4 avonden per week les dus vrienden zag ik in de lessen die ik gaf en ik had geen geld over om bijvoorbeeld zelf les te volgen als ik een avond vrij was.

Waar was mijn yoga gevoel?!

Yoga on the Spot, nog altijd een leuke naam en ik denk nog steeds een goed concept. Yoga op locatie, wanneer en waar je maar wilt. Echter in Nederland gaf het me als docent zeker niet meer de voldoening die yoga me altijd wél bracht. De mensen aan wie ik lesgaf, gingen uitgerust naar huis, alleen mijn rust was ver te zoeken. Ik had geen tijd meer voor mijn eigen practice, gaf veel les, bereidde veel lessen voor en was druk met het promoten van de lessen. Alleen het gevoel van yoga was ik kwijt. Tijd dus voor verandering!

Verandering

In mei ’14 dacht ik al: dit moet anders. In augustus ’14 wist ik pas: dit kan anders. Ik had het aantal lessen op 6 verschillende locaties al terug gebracht naar 2 locaties en ik runde inmiddels al 9 maanden lang een kleine studio in het centrum van de stad. Dit was al veel beter, alleen had ik dé perfecte formule nog niet gevonden. Ik sprak dus de wens uit 6 lessen per week te willen geven, er van rond te willen komen, geld aan over te willen houden en iedere dag weer zelf yoga te kunnen doen. Alles erom heen, dat wilde ik niet meer hoeven doen of wilde ik uitbesteden.

Ik wist dat ik mijn leven anders wilde inrichten, maar hoe? Gelukkig werden we, ik en mijn man, geholpen door het universum zoals ik het altijd al noem. Het bedrijf waar hij werkte ging failliet en ik had mijn lessen bij studio’s toevallig al opgezegd en ook de huur van mijn studio. Ik had een pauze ingelast en hij kreeg een pauze als het ware. We waren vrij om te gaan en staan waar we wilden. Dit was geen bedreiging, maar juist een kans!

Mozambique it is!

© Photo credits yoga studio: Sacha Park, The Studio in Sint Francis Bay

© Photo credits yoga studio: Sacha Park, The Studio in Sint Francis Bay

Juist als er stilte is,, kan je pas voelen wat er nodig is. Ik nam die tijd ook. Wij namen die tijd. W gingen zwemmen, zonnen, hardlopen en vakantie houden in eigen land. Ik voelde me rustig en had het naar me zin. Ik weet ook uit ervaring dat ik altijd van A naar B ben gekomen. Dat zou nu ook vast zo zijn. Dat de oplossing in Mozambique zou liggen, was een aangename en onverwachte verrassing.

Via een yoga docent hoorde ik over yoga geven in Tofo, Mozambique. We spraken af voor koffie, omdat ik graag meer wilde horen over haar ervaringen en om te weten of het iets zou zijn voor mij. Twee weken later wisten Hugo en ik het; Mozambique it is! Zes weken later hadden we ons ticket geboekt, ons visum in onze tas en waren we klaar voor ons avontuur.

Finding my way…

Dat mijn wens uitkwam, realiseerde ik me pas toen we in Mozambique waren en onze draai hadden gevonden. Dat wat ik wilde, had ons gevonden! Hier gaf ik 3 maanden lang 6 lessen per week, deed ik iedere dag mijn eigen practice en kreeg ik het gevoel van yoga weer terug. In ruil voor mijn inzet konden we hier gratis wonen en was ons eten geregeld. De energie-uitwisseling voelde hier goed en yoga geven was niet langer meer een hobby in de negatieve betekenis van het woord.

© Photo credits yoga studio: Sacha Park, The Studio in Sint Francis Bay

© Photo credits yoga studio: Sacha Park, The Studio in Sint Francis Bay

 

Yoga geven voelde nu ook weer als spelen en absoluut niet als werken en dus wist ik, dit is het voor me. Ik was lang op zoek naar de manier om mijn passies te combineren en nu deed ik het. Ik heb het niet zo gepland, het leek gewoon te gebeuren. Toen we eenmaal daar waren realiseerde ik me dat ik nu alles combineerde wat mij gelukkig maakt.

Dat wat ik anderen altijd leer, was nu voor mezelf uitgekomen. Neem afstand, wees juist niet bezig met je vraag, ontspan, neem een stapje terug en heb vertrouwen. Pas dan kun je voelen wat je nodig hebt. Zoals Martha Beck schrijft in haar boek; ‘Finding your way in a wild new world’: zorg dat werken voelt als spelen en zorg dat je spelen en rusten afwisselt in het tempo dat bij je past. Dat doe ik nu. Dat doen wij nu.

Marianne

Marianne de KuyperWil je meer weten over Marianne?

Marianne reist momenteel door Afrika en geeft daar onderweg yoga les in ruil voor een bed en voor eten. In april is ze weer in Nederland. Ze werkt als freelance yoga docent en schrijft blogs voor onder andere Oh My Yoga, Shine en Bebio.
Wil je op de hoogte blijven van haar activiteiten? Meld je dan HIER aan voor haar nieuwsbrief. De volgende komt uit in april. Je kunt haar ook nu al volgen via Facebook. Meer over Marianne lees je op www.mariannedekuyper.nl.

 

© Photo credits yoga studio: Sacha Park, The Studio in Sint Francis Bay

(Visited 1.877 times, 1 visits today)

2 Comments on “Blog: Finding my way (back) in yoga

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *